Sun06072020

Last update05:32:25 pm

Font Size

Profile

Menu Style

Cpanel
Back முன்பக்கம்
June 2020

Saturday, 06 June 2020

மரபை அழித்தல் PDF Print Write e-mail
Written by தமிழரங்கம்
Saturday, 06 June 2020 17:32
அரசியல்_சமூகம் / விருந்தினர்

"பத்ததி சடங்குகளை நடத்துவதற்கான சாத்தியப்பாடுகள் பற்றிய ஆலோசனைகளும், அபிப்பிராயங்களும்" என்னும் தலைப்பில் ஆரையம்பதி இணையத்தளத்தில் வெளிவந்த கட்டுரைக்கான எதிர்வினை:

பத்ததி சடங்குகளை நடத்துவதற்கான சாத்தியப்பாடுகள் பற்றிய ஆலோசனைகளும், அபிப்பிராயங்களும் )

வருடம் ஒருமுறை ஆகமம் சாராத அமைப்பினைக் கொண்ட கோயில்களில் நிகழ்த்தப்படும் வழிபாட்டு 'நிகழ்த்து'தலே மட்டக்களப்பில் சடங்கு எனச் சொல்லப்படுகின்றது. முழுக்க முழுக்க மக்கள் வழிபாடாக, மக்கள் பங்களிப்புடன் இடம்பெறும் இச்சடங்குகள் அதன் நிகழ்த்துதலின் தனித்துவத்தினால் ஏனைய இடங்களில் இருந்து மட்டக்களப்பைத் தனித்துவமாக்குகின்றது. 'கதவு திறத்தல்' உடன் ஆரம்பமாகி 'கும்பம் சொரிதல்' உடன் நிறைவுறும் இச்சடங்குகள் 'பத்ததி' / 'பத்தாசி' எனப்படும் நாட்டார் அல்லது மரபான பூசை விதிமுறைப்படி நிகழ்த்தப்படுகின்றன. கதவு திறத்தல் நிகழ்வு ஒரு சம்பிரதாய, ஆரம்ப சடங்கு நிகழ்வாக இருந்தாலும்கூட, அதற்கு ஒரு மாத காலத்திற்கு முன்பே அந்தப் பிரதேச மக்களின் மனங்களில் சடங்கு தொடர்பான 'அசைவு' ஆரம்பிக்கும். ஏனெனில் இது எங்களின் வாழ்க்கை; நீங்கள் சொல்வது போல வரைமுறைகளைக் கடைப்பிடித்து, நேரமும் காலமும் ஒதுக்கி 'அசைவை' உருவாக்குவதல்ல.

சடங்கில் நடத்தப்படுகின்ற நிகழ்வுகள், பூசகர், தெய்வம் ஆடுபவர், கும்பமெடுப்பவர் என்று தொடங்கி இதில் பங்குபற்றுவர்களின் செயற்பாடுகள் பற்றிய எந்த புரிதலும் இல்லாமல் ஆறு பேர்தான் பங்குபற்றவேண்டும்; தனிநபர் பாதுகாப்பு வரைமுறையைக் கடைப்பிடிக்க வேண்டும் என்று அட்டவணைப்படுத்திக் கூறுவதிலிருந்து உங்களிடம் சடங்கு பற்றிய அறிவும் தெளிவும் இல்லாதது மிகத்தெளிவாகத் தெரிகின்றது. இதில் கவலைக்கிடமான விடயம் உங்கள் குழுவில் ஒரு பூசகரும் இருப்பதுதான். ஆகமவிதிப்படி உபயகாரர் காசு குடுக்க, குருக்கள் நெய்வேத்தியத்தைச் செய்து தீபம் காட்டி வீட்டுக்குப் பூசைச் சாமனையும் விபூதியையும் பார்சலில் அனுப்பி வைப்பதல்ல சடங்கு. ஊரை விட்டு வெளியேறியவர்களும், உற்றமும் சுற்றமும் கூடி எதிரியும் நண்பர்களாக மாறும் சாத்தியத்தினை உருவாக்கி மக்களின் ஒற்றுமைக்கு ஆதாரமாக இருப்பது சடங்கு. சடங்கில் ஊர் கூடித் தேர் இழுத்தல் என்ற கருத்துப்போய் அனுமதிக்கப்பட்டவர் மட்டும்தான் ஆலயத்துக்குள் வரலாம் என்ற பாகுபாட்டை முன்னிறுத்துவதாக அமைகிறது உங்கள் ஏற்பாடு. பொதுமக்களை, தெய்வம் ஆடுபவர்களை, தொண்டு செய்பவர்களை எந்த அடிப்படையில் வகைப்படுத்துவது? இங்கு ஒற்றுமை அழிக்கப்பட்டுச் சடங்கின் அடித்தளமே ஆட்டம் காணுகிறது.

 

Read more...


Wednesday, 03 June 2020

யாழ் நூலக எரிப்பும் - இரு முகங்களும் PDF Print Write e-mail
Written by தமிழரங்கம்
Wednesday, 03 June 2020 14:08
பி.இரயாகரன் - சமர் / 2020

பேரினவாத அரச ஒடுக்குமுறையாளர்களால் 1981 யூன் 1ம் திகதி யாழ் நூலகம் எரிக்கப்பட்டது. மாவட்டசபையை ஏற்று தேர்தலில் பங்குகொண்டோரை தனிநபர் பயங்கரவாதம் மூலம் கொன்றதற்கு பதிலடியாக, அரச பயங்கரவாதம் கட்டவிழ்த்து விடப்பட்டது. அன்று எரிக்கப்பட்ட - உடைக்கப்பட்ட – கொல்லப்பட்ட பல்வேறு நிகழ்வுகளில், எரிந்த யாழ் நூலகமும் அடங்கும்.

இதில் யாழ் நூலகமானது இனவொடுக்குமுறையின் வரலாற்று அடையாளமாகிப் போனது. இச் சம்பவம் மூலம் ஓடுக்கப்பட்ட தமிழ் தேசமும், அதில் வாழும் தேசிய இனங்களும், தனிமனிதர்களும் எதைக் கற்றுக்கொண்டு, எதை மீள உருவாக்கினர்!?

சமூகம் சார்ந்த வரலாற்று அழிவை மீட்டெடுக்கும் வரலாற்றுப் பணியை - ஒடுக்கப்பட்டவர்கள் செய்யவில்லை. பதிலுக்கு யாழ் நூலகத்தை எரியூட்டியவனின் அதே இனவாத உணர்வுக்கு நிகராக - தமிழினவாதத்தை பேசுகின்றதைத் தாண்டி, எதையும் சமூகத்துக்காக உருவாக்கவில்லை, எதையும் கற்றுக்கொள்ளவுமில்லை.

1981 இல் எரிக்கப்பட்ட நூலகத்துக்கு மாற்றாக, இன்று எத்தனை நூலகங்களை உருவாக்கி இருக்கின்றனர். ஏத்தனை தனிநபர்கள் தங்கள் வீடுகளில் நூலகங்களை வைத்திருக்கின்றனர். வாசிப்பைத் தூண்டும் வண்ணம் எத்தனை சமூக ஊக்குவிப்புகளை சமூகம் வழங்குகின்றது? எதுவுமில்லை.

அன்று எம்மிடம் யாழ் நூலகம் மட்டும் இருக்கவில்லை. ஊருக்கு ஊர் பொது நூலகங்களும், நூல்களும் இருந்தன. வாசிக்கும் பழக்கமும், அதன் அடிப்படையில் மனித வாழ்க்கையை வளப்படுத்தும் அறிவு வளர்ச்சியும் இருந்தது. புதிய அறிவுத்தேடல் சமூக அசைவின் உயிர் நாடியாக இருந்தது. இன்று எதையும் காண முடியவில்லை. நூலகங்களை உருவாக்கும் சமூக நோக்கு கொண்ட சமூகப் பார்வை கூட, சமூகத்திடம் காணாமல் போய் இருக்கின்றது.

Read more...
Last Updated ( Wednesday, 03 June 2020 14:31 )


Monday, 01 June 2020

முதலாளித்துவ "சொர்க்கத்தில்" மனிதர்கள் வாழ முடியுமா!? PDF Print Write e-mail
Written by தமிழரங்கம்
Monday, 01 June 2020 19:39
பி.இரயாகரன் - சமர் / 2020

அமெரிக்காவின் நிறவெறி ஆட்சிக்கு எதிராக, மக்கள் போராட்டம் வீறுகொண்டு எழுந்திருக்கின்றது. கொரோனாவால் வேலையிழந்த உழைக்கும் வர்க்கம், முதலாளித்துவத்துக்கு எதிரான போராட்டமாக இதை ஒருங்கிணைத்துப் போராடுகின்றது. உதிரி வர்க்கங்களோ தமது வர்க்கக் கலகமாக - சூறையாடலாக நடத்துகின்றது.

அமெரிக்க ஜனாதிபதி டொனால்ட் டிரம்ப் போராட்டத்தை பயங்கரவாதமாக அறிவித்ததுடன், இராணுவத்தையும் இறக்கியிருகின்றான். நாய்களை விட்டு கொல்லப்பட வேண்டிய  "பொறுக்கிகளே" போராடுவதாக கூறியதுடன், துப்பாக்கியால் சுட்டுக் கொல்ல வேண்டும் என்றும் கொக்கரித்துள்ளான்பொலிசாரால் கொல்லப்பட்ட ஃபளாய்ட் உயிர் வாழும் தனது இறுதிப் போராட்டத்தின் போது “என்னால் சுவாசிக்க முடியவில்லை” என்று கூறிய வார்த்தை, அமெரிக்காவின் முதலாளித்துவ  "ஜனநாயகத்தில்' வாழமுடியாத மக்களின் பொதுக் கோசமாக மாறியிருக்கின்றது. அமெரிக்க சொர்க்கத்தில் மனிதனாக வாழ்வதற்காக - சுவாசிக்கும் உரிமைக்காக போராடுவதன் அவசியத்துடன் - மக்கள் வீதிகளில் இறங்கி இருக்கின்றனர்.

அமெரிக்காவே முதலாளித்துவத்தின் சொர்க்கம்; என்று நம்பும் உலகின் பொதுப்புத்தி நாற்றங் கண்டு - அம்மணமாகி நிற்கின்றது. ஏகாதிபத்திய ஊடகங்களால் உலகச் சிந்தனைமுறையாக்கப்பட்ட, முதலாளித்துவ சொர்க்கத்தை - மக்கள் தங்கள் போராட்டங்கள் மூலம் தலைகீழாக மாற்றி காட்சியாக்கி இருக்கின்றனர்.

இந்த நவீன அமெரிக்காவில் வன்முறை நிறவெறிப் படுகொலைகள் முதல் மருத்துவமற்ற கொரோனாப் படுகொலைகள் வரை அரங்கேறுகின்றது.

அதிகாரம் கொண்டு கறுப்பின மனிதனை நிறவெறி கொலைவெறியுடன் கொல்லும் காட்சிகள், உலகெங்கும் அதிர்வாகியுள்ளது. அமெரிக்கா முழுக்கவே, இந்த நிறவெறிக்கு எதிரான போராட்டங்களும்;, ஆங்காங்கே கலகங்களும் வெடித்திருக்கின்றன.

Read more...
Last Updated ( Monday, 01 June 2020 19:53 )